Głównym celem regularnego koszenia jest zapobieganie zacienieniu dolnych krawędzi paneli fotowoltaicznych. Nawet częściowe zacienienie dolnych ogniw modułu przez wysoką trawę prowadzi do aktywacji diod bocznikujących (bypass), co natychmiast wyłącza z produkcji nawet 1/3 powierzchni panelu.

Długotrwałe, cykliczne zacienienie powoduje powstawanie tzw. hot-spotów, czyli punktów o wyraźnie podwyższonej rezystancji, a co za tym idzie – ekstremalnie wysokiej temperaturze (mogącej przekraczać 100°C), które prowadzą do trwałej degradacji ogniw, a w skrajnych przypadkach mogą być przyczyną pożaru.

W polskich warunkach klimatycznych występują dwa kluczowe szczyty przyrostu biomasy, które wyznaczają optymalne okna na przeprowadzenie prac:

• Wiosenny (maj – połowa czerwca): To najważniejszy okres, kiedy koszenie jest absolutnie krytyczne. Należy je wykonać, zanim trawa osiągnie fazę kłoszenia i zacznie fizycznie zacieniać moduły.

• Jesienny (wrzesień/październik): Drugie koszenie jest istotne dla przygotowania terenu do zimy. Usunięcie wysokiej trawy minimalizuje ryzyko pożarowe wczesną wiosną (gdy zalega sucha, zeszłoroczna roślinność) i ogranicza warunki bytowania dla gryzoni mogących uszkadzać okablowanie.

Dla każdego, kto zarządza dużym portfelem farm, cena za hektar to tylko ułamek kosztów. Prawdziwe wydatki kryją się w ryzyku awarii, tempie prac i wpływie na produkcję energii.
Standardowe stawki w Polsce wahają się dziś między 2 500 a 4 000 zł za MW.
Skąd te różnice?

LOKALIZACJA – Na wschodzie Polski zapłacisz nawet o 20% więcej przez mniejszą konkurencję.

UKSZTAŁTOWANIE TERENU – Skarpy i nachylenia powyżej 20 stopni to dopłata rzędu 30%.

KONSTRUKCJA – Trackery wymagają precyzji, której zwykły ciągnik nie zapewni bez ryzyka uderzenia w stoły.

W przypadku naszej usługi koszenia cena zależy od powierzchni, tego, gdzie leży farma i jak trudny jest teren. Patrzymy na nachylenie gruntu czy typ konstrukcji. Nie walczymy o tytuł najtańszego podwykonawcy za hektar, bo liczy się całkowity koszt utrzymania. Jesteśmy szybcy, bo obrabiamy 30 hektarów dziennie, i niczego nie niszczymy. Dzięki temu realnie zostaje Ci w kieszeni więcej niż przy wyborze ekipy ze starym sprzętem.

Absolutnie nie.
Używanie ręcznych kos spalinowych z żyłką tnącą w bezpośrednim sąsiedztwie paneli jest skrajnie ryzykowne i nieprofesjonalne. Szybko obracająca się żyłka generuje tzw. „efekt pocisku” – wyrzuca kamienie i twarde drobiny z podłoża z ogromną energią. Uderzenie takiego obiektu w szklaną powierzchnię modułu niemal zawsze kończy się jego pęknięciem.
Biorąc pod uwagę, że koszt wymiany jednego panelu (wliczając logistykę i pracę serwisu) może sięgać 2000-3000 zł, metoda ta jest skrajnie nieekonomiczna i niebezpieczna.

Tak, istnieją dwie główne alternatywy, z czego jedna jest rekomendowana, a drugiej należy unikać.

• Wypas owiec (solar grazing): To zyskująca na popularności, ekologiczna i efektywna metoda. Owce precyzyjnie usuwają trawę i chwasty, nawet w miejscach niedostępnych dla maszyn, jednocześnie w naturalny sposób użyźniając glebę. Jest to model oparty na symbiozie energetyki i rolnictwa. Co więcej, regularny wypas minimalizuje ilość suchej biomasy, znacząco obniżając ryzyko pożarowe na wiosnę – jest to więc rozwiązanie kompleksowo podnoszące bezpieczeństwo obiektu.


• Herbicydy: Należy ich bezwzględnie unikać. Po pierwsze, większość decyzji środowiskowych wydawanych dla farm fotowoltaicznych w Polsce zawiera wyraźny zakaz stosowania chemicznych środków ochrony roślin. Po drugie, całkowite zniszczenie roślinności prowadzi do odsłonięcia gleby i jej szybkiej erozji, co może zagrozić stabilności fundamentów konstrukcji.